Over Dewi Deijle

Persoonlijke noot van de grondlegger van de stichting

Ik, Dewi Deijle, heb deze stichting opgericht met een persoonlijke achterliggende gedachte. Ik ben in september 1980 vanuit Indonesië geadopteerd door mijn Nederlandse ouders. Ik was vroeger altijd ijverig bezig met mijn creatieve ontwikkeling; schilderen, tekenen en muziek maken waren mijn passie. Ik vond het niet alleen heerlijk om daar mee bezig te zijn maar het heeft mij ook geholpen om beter te kunnen begrijpen waarom ik ‘hier’ ben en niet in het land waar ik ben geboren; Indonesië. Deze creatieve bezigheden hebben er aan bijgedragen dat ik bepaalde ongrijpbare gevoelens of gedachtes die ik niet goed kon benoemen, wel op creatieve manier kon uiten.

Ik heb vanaf mijn 15e tot mijn 28e levensjaar bij muziekverenigingen gespeeld. Ik speelde daar saxofoon (alt en tenor) en werd later ook bestuurslid. Ik heb meerdere keren geholpen bij het organiseren van een jeugd Play-in. Ik deed vooral de communicatie, promotie, voorlichting en zette sponsoracties op touw. Leuk om muziek te maken en tegelijkertijd bezig zijn met het organiseren van muzikale activiteiten voor de jeugd die ook volop genoot. En hoe bevredigend is het dat het publiek enthousiast reageert op de uitvoering van de kinderen na een hele dag repeteren.

Toen ik ouder werd, en met name na het overlijden van mijn vader, begon ik meer interesse te krijgen in het land waar ik ben geboren en ben ik mij op den duur meer gaan verdiepen in Indonesië. In mei 2010 ben ik terug gegaan naar mijn geboorteland, het was een soort van reis naar mijn roots. Daar heb ik met eigen ogen de armoede gezien en verhalen gehoord over het leven in Indonesië en de redenen waarom heel veel kinderen in dat land geen onderwijs kunnen volgen. Er zijn allerlei redenen te noemen, niet alleen door armoede of omdat veel kinderen zijn afgestaan door hun ouders of wees zijn geworden, maar ook vanwege ziekte of door een geestelijke of lichamelijke beperking.

Toen ik weer in Nederland terug was had ik het helemaal uitgedacht. Ik wilde betrokken blijven bij mijn geboorteland en op de een of andere manier een bijdrage leveren aan een beter leven voor die kinderen die letterlijk worden weggestopt vanwege hun geestelijke of lichamelijke beperking. Deze kinderen die eigenlijk geen kans krijgen binnen de Indonesische maatschappij en economie door een leerachterstand of helemaal niet naar school gaan, kunnen zich misschien wel op een andere manier (persoonlijk) ontwikkelen. Ik bedacht daarom een plan en dat heeft geresulteerd in een doelstelling, een visie en een missie.

Op 20 maart 2013 heb ik de stichting opgericht. In juli 2013 heb ik twee fijne meiden bereid gevonden, Ireen Visser en Renske Hoeksema, die zich op de achtergrond wilden inzetten als bestuursleden. Dit was dus ten eerste vooral bedoeld voor de formaliteit zodat de stichting een ANBI-status kon krijgen. Uiteraard gaven zij tijdens de vergadering feedback op mijn ideeën. Zij waren meer mijn klankbord omdat ik als oprichtster alles stevig in de startblokken wilde zetten, dus oriënteren, netwerken, ervaring op doen in Indonesië en zelf meerdere creatieve workshops geven aan kinderen met een beperking in Indonesië. Het was zeker hard werken naast een voltijd baan en studie maar ik wist ook waarvoor ik het allemaal deed, en dat maakte alles een makkelijker. Ik was zeer gericht op mijn doel, het was/is echt mijn kindje. Maar wat is een stichting zonder een sterke (creatieve) achterban?! Deze bestuurssamenstelling was voor dát moment helemaal de juiste en ik kreeg al snel allemaal fijne supporters erbij die achter mijn visie stonden. De basis kon worden gelegd, de stichting groeide en er kwamen steeds meer activiteiten bij. Op een gegeven moment vond ik het echter ook belangrijk dat het bestuur meer als eenheid naar buiten toetrad. Dit zou de visie en missie naar mij mening nog sterker kunnen neerzetten.

Sinds 1 juni 2016 namen Sammie van der Hooft (penningmeester) en Erika Koopmans, die zelf ook oorspronkelijk uit Indonesië komen, namen met volle enthousiasme het stokje over van Ireen en Renske. Wegens onvoorziene omstandigheden heeft Erika per 1 mei 2018 het secretariële stokje moeten overgedragen. Hartini van Rijssel, ook oorspronkelijk uit Indonesië, stelde zich beschikbaar om zich als interim secretaris in te zetten, totdat wij een nieuwe secretaris hadden gevonden. Hoewel Hartini zelf een zeer actief leven leidt en druk is met andere mooie (muzikale) werkzaamheden, heeft zij een waardevolle bijdrage geleverd aan de stichting. Vanaf 1 januari 2019 is Ineke de Kruijf aangetreden als nieuwe vaste secretaris. Ineke, die oorspronkelijk ook uit Indonesië komt, heeft er enorm veel zin om samen met Sammie en mij de visie van de stichting uit te dragen. En wij hebben er ook zin in. Het doel is kansarme kinderen in Indonesië een zo kleurrijk en creatief mogelijk leven te bieden; voor persoonlijke ontwikkeling, vergroting van hun zelfvertrouwen, zelfstandigheid en zelfredzaamheid. Daar gaan wij voor!

Verder ben ik erg gelukkig met alle personen die zich (als niet-bestuurslid zijnde) vanuit hun eigen intrinsieke motivatie, actief inzetten voor de stichting. Ik ben alle vrienden, familie, kennissen, andere supporters en bedrijven dankbaar voor dat zij mij en de missie van de stichting op wat voor manier dan ook hebben gesteund (zie sponsors van de stichting).

Als grondlegger van deze stichting kan ik niet anders zeggen dat ik trots ben op wat er nu is bereikt, en trots op wat voor mooie dingen er nog gaan komen.

Op deze website kunt u meer lezen over onze activiteiten en alle ontwikkelingen.
Alvast ‘hart’elijk dank voor uw interesse en aandacht.

Met vriendelijke groet,

Dewi Deijle

(Voorzitter/Oprichter)

Via over ons kunt u belangrijke gegevens vinden over stichting Creatief Hart.

DONATIE VIA BANK IBAN:
NL55 RABO 0110 2749 70

t.n.v. Stichting Creatief Hart

Stichting Creatief Hart

Maak het verschil
in ons werk.

Vrijwilligers! Steun ons groeiend team.


Facebook